819 - ( 4 ) محمد بن عيسى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « ربا تنها در كالاهاى وزن‌كردنى و پيمانه‌اى است و هر رباخوارى كه نداند خداوند آن را حرام كرده است ، چيزى بر او نيست . » 820 - ( 5 ) در كتاب الهدايه آمده است : « هركس با جهل و در حالى كه نمىداند ربا حرام است ربا خورد ، آنچه گذشته ، براى اوست و در آنچه نمىداند ، گناهى ندارد و هركس [ پس از آگاهى از حرمت ربا به سوى ربا ] باز گردد ، همنشين آتش است . » 821 - ( 6 ) ابو ربيع شامى گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سوال كردم كه از روى ناآگاهى ربا مىدهد و سپس تصميم به ترك آن مىگيرد . امام عليه السلام فرمود : آنچه گذشته ، براى اوست و بايد در آينده آن را رها كند . سپس امام عليه السلام فرمود : شخصى نزد امام باقر عليه السلام آمد و گفت : من مالى به ارث برده‌ام و حتماً مىدانم كه صاحب آن ربا مىداد . در اين باره از فقيهان عراق و فقيهان حجاز سوال كردم . آنان گفتند كه خوردن آن جايز نيست . امام باقر عليه السلام فرمود : اگر مىدانى كه مال معينى از آنها رباست و صاحبانش را نيز مىشناسى پس اصل مالت را از آن بردار و باقيمانده را رها كن و اگر ربا با مال ديگرى درآميخته است پس خوش و گوارا آن را بخور ؛ چرا كه مال ، مالِ توست و از كارى كه صاحب مال انجام مىداد دورى كن ؛ زيرا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رباى گذشته را برداشت . پس هركس به آن جاهل باشد ، خوردنش براى وى جايز است و پس از آگاهى از حرمت آن ، خوردنش براى وى حرام است . اگر پس از شناخت ، رباخوارى كند ، آنچه بر ربا خوار است ، بر او خواهد بود . » 822 - ( 7 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شخصى نزد پدرم آمد و گفت : من مالى به ارث برده‌ام و مىدانم كه صاحب آن مال ربا مىداد و مىدانم و يقين دارم كه در آن مال ربا وجود دارد . به همين دليل به حلال آن نيز رغبتى ندارم و از فقيهان عراق و حجاز سوال كردم و آنان گفتند : خوردنش براى تو حلال نيست . امام باقر عليه السلام به وى فرمود : اگر مىدانى كه مال معينى از آن رباست و صاحبش را مىشناسى ، اصل مالت را از آن بردار و بقيهء آن را باز گردان و اگر ربا با آن درهم آميخته پس آن را خوش و گوارا بخور ؛